woensdag 14 april 2021

 

Eenheid in verscheidenheid

 Artikel in Pulchriblad april 2021

Van 27 juni tot en met 18 juli exposeert beeldhouwer Eppe de Haan (71) in de Voorhoutgalerie en de Klinkenberggaleries, ook doet hij in diezelfde periode mee met Voorhout Monumentaal, de beeldenexpositie op het Lange Voorhout, waar zijn beeld ‘Searching’ geëxposeerd zal worden.

 


De tentoonstelling in Pulchri Studio laat een overzicht van het werk van Eppe de Haan zien en bestaat uit schilderijen en sculpturen. De Haan studeerde als kunstschilder af aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn schilderijen hadden al direct iets monumentaals. Op het schilderij ‘Muze’ uit 1991 ligt een naakte vrouw op een blok marmer. “Ik schilderde al marmer voordat ik het ooit had aangeraakt,” zegt hij. “En ik was, net als nu met mijn beelden, al erg bezig met compositie en vlakverdeling. Ik kon dagenlang nadenken over een lijn die misschien toch beter een centimeter naar links of naar rechts zou moeten.”

Bij zijn eerste schilderijenexpositie stonden ook wat kleine sculpturen, die hij van stukken aangespoeld drijfhout had gemaakt. Het dringende advies van een bevriend kunstenaar was om direct zijn kwasten weg te gooien. “Je bent geen schilder maar een beeldhouwer, zei hij. Ik volgde zijn raad op en het was alsof ik toen pas thuiskwam. Ik heb nooit meer geschilderd.”

De Haan, toen nog werkzaam als tekenleraar, ging drie weken op cursus naar Pietrasanta – het bekende beeldhouwersstadje in Italië – en maakte zijn eerste torso uit marmer op de authentieke manier, volledig met de hand. “Het was een leerproces. De eerste keer dat ik met de hamer op een beitel sloeg, gebeurde er niets. Je moet met kracht tikken en de beitel moet in een bepaalde hoek op het marmer gezet worden. Dat krijg je pas geleidelijk onder de knie.”

 

Unitas

In het begin maakte De Haan veel klein werk in klei, om in brons te laten gieten. Hij benoemt die periode zelf als ‘het zoeken naar een gedachte’. “Ik wilde met zo min mogelijk heel veel uitdrukken.” Ook zijn werk daarna laat fragmenten van menselijke figuren zien, die zowel in het materiaal verdwijnen als er uit komen. Het fascineert hem dat de toeschouwer op die manier blijft zoeken naar dat wat verborgen blijft.

Het centrale thema in zijn werk is ‘Unitas in Diversitate’, eenheid in verscheidenheid. “Ik breng samen wat de mens verbindt én wat hen scheidt. In de serie ‘Unitas’ verenig ik man en vrouw in één beeld.”

Met het beeld ‘Searching’ exposeert De Haan van juni tot en met september 2021 op het Lange Voorhout, tijdens Voorhout Monumentaal. Het kubusje, de handtekening van Eppe de Haan, prijkt hoog tussen twee ronde borsten, aan de andere zijde is de rug van een man te zien. “Dit beeld is een kantelpunt,” zegt hij. “‘Searching’ vormt een eenheid met de sokkel, maar bestaat nog wel uit twee aparte delen. In het werk daarna zijn de beelden uit één stuk marmer gehakt en laten ze een heel ander lijnen- en vormenspel zien.”

Het beeld ‘Unitas’ maakte De Haan in opdracht. Voor het eerst zijn scherpe hoeken en abstracte vormen in zijn werk te zien, het lijnenspel is anders. Waar zijn beelden voorheen golvende lijnen en vormen toonden, komen er nu strakke hoeken tevoorschijn. Abstracte vormen gaan een eigen rol spelen. “Je kunt met die hoekige vormen een denkbeeldig levenspad volgen, het is als het ware een labyrint. De symboliek is ook anders, voor mij is het een heel andere wereld. Als ik aan het werk ben, neemt het materiaal het voor mijn gevoel over. Ik weet van te voren niet wat het gaat worden. Dat daagt uit.”

 


Hoerig

Glasobjecten vormen ook een onderdeel van het werk van De Haan. In Venetië ontdekte hij het Muranoglas. In zijn atelier staat een groot driehoekig object voor het raam, met fragmenten van een gezicht. Er valt licht doorheen. Het werk heet ‘La forza dei Sogni. “Ik ben goed bevriend met de kunstenaar Novello Finotti,” zegt hij. “Hij is de surrealist onder de beeldhouwers en maakt prachtig werk. Op een gegeven moment was hij met een materiaal bezig, waar ik mijn bewondering over uitsprak, het was Onyx. De volgende dag lag er een groot blok voor de deur van mijn atelier en daar heb ik dit werk van gemaakt. Omdat ik het materiaal van een vriend kreeg, zal ik het nooit weg doen. De artigiani, de marmerbewerkers, zeggen altijd: ‘Onice e una belezza ma anche una puttana’, Onyx heeft schoonheid maar is ook hoerig. Het wil zoiets zeggen dat het materiaal zich makkelijk overgeeft, maar uiteindelijk loop je erop stuk. Je kunt het bijna niet polijsten. De manier waarop het licht erdoor valt, doet erg aan glas denken. Ik heb deze vorm in verschillende kleuren Muranoglas laten gieten.”

Zijn laatste werk is een reliëf van rode travertijn, een kalksteensoort, en heeft de titel ‘Emerging Angel’. Een mannentorso met op de borst het kubusje lijkt zich uit de aarde naar boven te willen worstelen. Het doet denken aan de geboorte van Adam. Eppe de Haan presenteert zich vaak als een stugge Groninger maar zijn werk heeft een gevoeligheid die in tegenstelling is met zijn materiaal, het is aaibaar. Zijn inspiratie lijkt nog lang niet opgedroogd.

 

Margreet Hofland

 

 

Nu hopen op een golf van klanten

 Artikel in Den Haag Centraal van 8 april 2021 

Vier nieuwe winkels rond het Noordeinde durfden het aan om in coronatijd voor het eerst te openen.

 


Ondanks alles worden er in coronatijd nog steeds nieuwe winkels geopend, ook in het Hofkwartier. Meestal is het een gevolg van plannen die er al lagen: het pand was al gekocht of gehuurd, de aannemers waren al begonnen, de voorraad was al besteld. Ook was er hoop dat de pandemie na de eerste golf voorgoed zou verdwijnen.  

Bart Zwanenburg, mede-eigenaar van Blanc Essentials, opende een kleine winkel met daarin enkele kledingstukken op de hoek van de Oude Molstraat en de Nobelstraat. “Ik heb heel stellig geloofd dat de winkels na de eerste lockdown niet meer dicht zouden gaan. Daarbij kwam dat ik graag op deze plek wilde zitten. We draaiden heel goed online, we hebben een webshop, maar ik wilde een fysieke plek om de spullen te laten zien en erover te praten. Twee dagen voordat we in december zouden openen, hoorden we dat we dicht moesten blijven. Het is nu even op de blaren zitten en wachten tot we weer open mogen.”

Zwanenburg begon ooit met de verkoop van één T-Shirt. “Er was toen niets te krijgen tussen heel duur en goedkoop. Onze kleding moet functioneel zijn en kwaliteit is een basisprincipe. We praten bewust niet over duurzaamheid, omdat het voor ons eigenlijk iets vanzelfsprekends is. We verkopen goede producten voor elke dag, waar geen tekst op staat.

De kleding van Blanc Essentials heeft een tijdloze basic uitstraling en is door zowel mannen als vrouwen te dragen. De broeken en truien in gedekte kleuren moeten gemakkelijk zitten, ze zijn van honderd procent merinowol en eenvoudig van snit. De stijl zit op de grens van loungewear en ‘buiten te dragen’ en is mooi en betaalbaar.

 

Glamour

Bij Elisabetta Franchi kom je terecht in een absoluut andere wereld: een chique winkel met Italiaanse designermode; voor een jurk betaal je tussen de 300 en 1200 euro. Het is de eerste winkel van het modelabel in Nederland, dat wereldwijd al 21 jaar een begrip is. Elisabetta Franchi ontwerpt alles zelf.

Christina Marcovia lijkt zo uit een tv-serie als Dynastie geplukt: perfect gekapt, goudkleurige oorbellen en natuurlijk in een jurk van Franchi. Ook hier gaf de prominente plek op het Noordeinde de doorslag. “De plannen waren er al vóór de lockdown en de verbouwing was al begonnen,” vertelt ze. “Vorige maand zijn we toch maar open gegaan. We werken eigenlijk altijd al op afspraak, dus dat is niet zo heel veel anders. Ons merk is voor vrouwen die er mooi en vrouwelijk willen uitzien en heeft een tikje glamour. Veel zakenvrouwen zijn klant bij ons.”

De kleding hangt op kleur, rekken met lila en wit, rood en zwart, lichtoranje en zandkleuren. De jurken hebben stroken kant of zijn met pareltjes bestikt. Gelukkig gaan de maten door tot maat 48, want Italiaanse kleding valt vaak twee maten kleiner dan de Hollandse vrouw gewend is. “Wij hopen natuurlijk dat Máxima snel hier komt winkelen,” besluit Christina Marcovia.

 

Dichter

De eigenaar van Store Du Nord, Jeroen de Wal, heeft het uiterlijk van een dichter en dat blijkt ook wel enigszins te kloppen. Midden in zijn winkel staat een antieke typemachine uit 1939 waarop hij zijn epistels schrijft. Hij zet koffie in een zilverkleurig koffiepotje. “Ik houd van de oude wereld,” zegt hij. De kleding die hij verkoopt is tijdloos, niet gevoelig voor modetrends en van goede kwaliteit. Kenners weten hem te vinden. "Soms koop ik speciale stukken in voor bepaalde klanten. Dat noem ik ‘maatwerk zonder verplichting’.”

Eind 2019 opende Store Du Nord. Het was een moeilijke tijd, maar De Wal heeft tot nu toe kunnen overleven. Hij heeft ambachtelijke merken in de winkel, die hij vaak als enige in Europa verkoopt en die een specifieke stijl hebben. Kwaliteit en constructie zijn belangrijker dan het commerciële aspect. Zijn spijkerbroeken zijn met de hand gemaakt, aan de binnenkant afgewerkt met gestreepte zakken en blauwe biezen. Aan het kledingrek hangt een replica van het pak van de bezorgers van Coca-Cola, uit de jaren veertig. Destijds werden de pakken door Lee geleverd, nu zijn ze bij Store Du Nord te koop. “De bruine kleur is ontstaan omdat de werklui hun kleding verfden in vaten waar de cola in zat. Die kleur hebben ze exact nagemaakt.”


De Wal laat ook kleding uit Peking komen van het merk Motiv. “De kleermaker werkt met patronenboeken uit het begin van de twintigste eeuw. Er zit zoveel aandacht en liefde in. Als dat binnenkomt dan heb ik altijd wel even tranen van vreugde, zo mooi is het.”

 

IJscappuccino

In koffiebar en lunchroom Giambonini op Noordeinde 90 - vlak naast paleis Noordeinde - schenken de van oorsprong Nederlandse eigenaresse Julia Giambonini en haar Italiaanse man heerlijke Italiaanse koffie. “Wij waren onze baan kwijt en dachten na de eerste lockdown: het is nu of nooit. Wij maken piadina, Italiaans platbrood, dat oorspronkelijk uit Italië komt. Je moet het dubbelvouwen. Het brood bakken we vers op de hete plaat en beleggen we met Italiaanse vleeswaren, groenten, mozzarella en tomaatjes,” zegt Julia Giambonini.

“Onze producten komen allemaal uit Italië en zijn uniek in Nederland.” Het koffiemerk dat ze schenken en verkopen is Hausbrandt. Het merk komt uit Triest dat dichtbij Oostenrijk ligt en is een van de oudste koffiemerken uit Italië. Het klinkt niet Italiaans, maar is het wel en smaakt erg lekker.

“Vanaf vandaag maken we ook ijscappuccino. Dat wordt van koffie en ijs gemaakt en lijkt op de Italiaanse ‘granita’, die meestal van fruit gemaakt wordt. Gelukkig zitten we op een goede locatie en dat houdt ons op de been. Maar het is nog niet genoeg om van rond te komen.”

Giambonini verkoopt zout, olijfolie, koffie, thee, sauzen en soepen in prachtige flessen en blikken. De man van Julia maakt zelf croissants, die dubbel zo groot zijn als de Franse en (typisch op z’n Italiaans) gevuld zijn met chocoladepasta.

                                                                                           

Blanc-Essentials, Oude Molstraat 16. Info: www.blanc-essentials.com

Store Du Nord, Noordeinde 49. Info: www.storedunord.com

Elisabetta Franchi, Noordeinde 60a. info: www.elisabettafranchi.com

Julia Giambonini, Gusti d’Italia, Noordeinde 90. Info: www.giambonini.nl

 

 

 

 

 

 

 

donderdag 1 april 2021

 

Wandeling om je vingers bij af te likken

 Artikel in Den Haag Centraal van 1 april 2021

Wijnspijs organiseert culinaire wandelingen langs vijf Haagse restaurants die hapjes serveren om direct op te eten of mee te nemen.

 


Al sinds 2010 organiseert Wijnspijs wandelingen met een verassingsmenu langs verschillende restaurants. Een ontdekkingsreis met eetgelegenheden in steden door heel Nederland, waaronder Den Haag. Het team dat uit een tiental jonge enthousiaste mensen bestaat, heeft het hoofdkantoor in Haarlem. Ze zijn ingesprongen op de behoefte om in deze tijden van verveling en lockdown ‘iets gezelligs te doen’. Op een goed georganiseerde en veilige manier zijn de wandelingen omgezet naar ‘take away-wandelingen’.



Het is een concept dat naadloos in deze coronatijd past: een wandelroute langs vijf restaurants die klaarstaan met een heerlijke gerechtje en een drankje. Per weekend kunnen deze restaurants ( en de prijzen) verschillen. Met de app die je op je smartphone laadt, kies je stad en datum (alleen in het weekend). Je ticket is zowel op zaterdag als op zondag geldig. De route die je overal kunt beginnen, is aangegeven op een kaartje.  

 Supergezellig

Den Haag is een van de steden waar een selectie is gemaakt uit een aantal goede restaurants. Het is een pittige wandeling: als je laat vertrekt en bij elke stop een glas drinkt, dan haal je het einde niet op tijd, want onderweg is het supergezellig. De starttijd is 12.00 uur en om 18.00 uur sluiten de restaurants.


Voor ‘ons’ weekend van 27 en 28 maart zijn vierhonderd tickets verkocht, het maximale aantal. Soms moet je even wachten, maar er is altijd ruimte genoeg.

Het is een geweldig alternatief voor een avondje uit eten en onderweg loop je de calorieën er wel weer af.

Wat opvalt is het enthousiasme waarmee je overal ontvangen wordt. Het is mooi weer, iedereen heeft er zin in. Je komt heel makkelijk in gesprek met medewandelaars die op straat neerzakken met een bordje op schoot, iets wat je normaal niet snel zou doen. Maar wat is er heerlijker dan op de rand van de Dunne Bierkade in de zon langs de gracht te zitten en je voeten te laten bengelen boven het water? Hier en daar zit zelfs iemand half in een plantenbak. Het is een grappig gezicht want ernaast staan afgeplakte terrasbankjes waar je niet mag zitten. Het geeft een soort saamhorigheidsgevoel.

 

Knolselderijschillen

De jongens van Eten bij Werelds hebben heerlijke gefrituurde garnalen met een mousse op een stukje geroosterd brood en vooral de manier waarop ze het brengen, maakt je dag helemaal goed. De stemming zit er direct in. Restaurant Basiliek presenteert een zalmbonbon met een Aziatische smaak uit de fusionkeuken. Een stijl van koken die elementen van verschillende culinaire stijlen, tradities en kooktechnieken combineert. Verrukkelijk!

Ook een topper is het gerechtje bij Gallery 61 dat vooral heel apart is. Een klein hapje met een lang verhaal. “Een eierdooier die op 62 graden twee uur lang is gegaard met daaronder een crème van knolselderij en een dressing van knolselderijschillen, bouillon en olie. Daarbovenop jonge tuinerwten, zuurdesemcroutons en een Indische kruidensalade.” De jongeman die het serveert - in de mooie Passage waar het restaurant zit - moet één keer opnieuw beginnen met zijn verhaal, maar lekker is het wel en zijn vriendelijke ‘eet smakelijk’ klinkt echt gemeend.


Café Bistro Julian is wat uit de buurt, maar mag je zeker niet overslaan. Een tip is om de fiets ergens strategisch neer te zetten. Met deze locatie erbij kom je toch snel boven de 10.000 stappen. Het hapje bestaat uit steak tartaar met een kwarteleitje en een toefje groene salade. Kurk in de Mallemolen valt tegen, de pasta in het gerechtje is hard en de beloofde truffel kunnen wij niet vinden. Maar de wandeling is een succes. Vijf gerechtjes in vijf restaurants voor dertig euro. Drankjes voor eigen rekening.

 

Wijnspijs wandeling. Elk weekend op zaterdag en zondag van 12.00 – 18.00 uur. Informatie www.wijnspijs.nl

  Zwart-witte droombeelden met magenta en ultramarijn  Artikel Den Haag Centraal van 9 april 2021 Brigitte Spiegeler maakt foto’s van ex...