Madonna in nooddeken als beeld van mededogen

Artikel in Den Haag Centraal van 6 mei

Hansa Versteeg werd bekend met zijn bijna religieuze schilderij van bootvluchtelingen. Sindsdien maakt hij alleen nog werk met compassie.

 

Het schilderij ‘Madonna del Mare Nostrum’ was een kantelpunt in het werk van kunstenaar Hansa Versteeg (1941). “Ik zag in 2017 een foto van vluchtelingen in reddingsdekens, die mij bij de keel greep. Dat was de aanleiding voor het maken van dit schilderij. Het heeft mijn leven veranderd,” zegt hij. “Ik maak nu alleen nog werk met een missie.”

Zijn tentoonstelling ‘Compassionism’ is te zien in de laagdrempelige Galerie 44 in de Molenstraat. Van de ‘Madonna del Mare Nostrum’ hangt er helaas alleen een kleinere replica, want het origineel is te groot voor de galerie.

In 2018 gingen afbeeldingen van zijn madonna met kind de hele wereld over. Foto’s van het werk verschenen in de Washington Post en in The New York Times. Het schilderij werd ook vertoond in uitzendingen op CNN. De aanleiding was, dat de madonna tijdelijk tentoongesteld werd in het kapel - en buurthuis Bethel aan de Thomas Schwenkestraat in Den Haag, waar vanaf oktober 2018, vier maanden lang een non-stop kerkdienst gehouden werd voor het Armeense gezin Tamrazyan, dat al negen jaar in Nederland woonde en met uitzetting werd bedreigd.

De ‘Madonna del Mare Nostrum’ gaat over de problematiek rond bootvluchtelingen. Versteeg schilderde een prachtige donkere vrouw met haar kind, ze zijn in het goudkleurige folie gewikkeld dat drenkelingen om zich heen krijgen als ze uit zee gered worden. De vrouw draagt de folie als een koningsmantel en haar blik is die van een opstandige heilige. “Ik tref regelmatig mensen met vochtige ogen voor mijn schilderij aan,” zegt Versteeg. “Het gaat binnenkort opnieuw een rol spelen in opnames van de Evangelische Omroep. Dat gaat weer over vluchtelingen.”

 

Glanzende zijde

Pas in 2010 begon Versteeg geheel onverwacht met schilderen, daarvoor was hij grafisch ontwerper en fotograaf. “In het begin was ik vooral bezig met de mogelijkheden die het werken met olieverf mij gaf. Het was een zoektocht naar de perfecte stofuitdrukking, waarbij ik vooral geïnspireerd werd door de glanzende zijde op de schilderijen van Gerard Terborch. Ik wilde weten of ik dat ook kon.” Op de tentoonstelling hangt er een voorbeeld van. Versteeg heeft een vrouw afgebeeld die een satijnen rok draagt, als op een schilderij uit de zeventiende eeuw. Ook de gouden mantel van de ‘Madonna del Mare Nostrum’ is schitterend weergegeven. De felle weerkaatsing van het licht is zo levensecht, dat je bijna automatisch je ogen dichtknijpt.

Versteeg werkt altijd naar model en wordt nu zelfs nagevolgd. “In Londen exposeert op dit moment een ex-vluchteling met ongeveer hetzelfde beeld, maar dan zijn er twee mannen in de folie gewikkeld.”

 

Boodschap

In de laatste zeven jaren heeft Hansa Versteeg alleen nog werk gemaakt met een boodschap. In 2020 schilderde hij ‘Omen’. Twee mannen maken een acrobatische duik, hoog in de lucht. Ze dragen allebei een mondkapje. Vallen ze of worden ze weggeblazen? De handen zijn expressief en prachtig geschilderd. Het is een gebaar van wanhoop met gespreide vingers, als een stille schreeuw om aandacht. Niemand weet op dat moment nog wat er gaat gebeuren. Vallen ze te pletter of landen ze zacht? Als een stille waarschuwing voor de pandemie die dan nog komen moet.

‘Le Petit Prince ou L’Apprenti Sorcier’ uit 2021 is het laatste werk dat Versteeg maakte. “Het gaat over mededogen. Ik heb echt een missie, ik wil mensen verleiden om door middel van esthetiek over de kwetsbaarheid van wereld na te denken.” Het schilderij laat een jongen zien die op de planeet Jupiter zit, hij lijkt te jongleren met de andere planeten. Zijn aandacht gaat uit naar de aarde, die vlak naast hem zweeft. In zijn blik ligt hoop en bewondering. De titel verwijst naar het boek van Saint-Exupéry, waarin de jeugd verheerlijkt wordt en de schrijver zich verwondert over het gebrek aan fantasie bij volwassenen.

 

‘Compassionism,’ van Hansa Versteeg in Galerie 44, Molenstraat 44 Den Haag, nog tot en met zaterdag 8 mei. Openingstijden: wo, vr en za van 13:30 tot 17:00 uur. Meer informatie https://hansaversteeg.com

 

Italiaanse overhemden en schoenen op maat

Artikel in Den Haag Centraal van 6 april 2021

Op het Wassenaarse landgoed Frisiastate ontvangen Erik van der Burg en Anne Marie van Leggelo bezoekers die meer willen weten over Italiaanse overhemden en handgemaakte pumps.

 

Het ‘Evento Italiano’ is een spontaan gebeuren. “Na een jaar ‘lockdown’ willen de mensen wel weer eens iets leuks doen en ik wilde iets persoonlijks organiseren, lekker bij mij thuis,” zegt Erik van der Burg. Op zijn kaartje staat 'co-founder’.

‘Thuis’ is een breed begrip, maar het huis van Van der Burg is wel héél speciaal. Hij woont op het schitterende Landgoed Frisiastate in Wassenaar en organiseert er samen met Anne Marie van Leggelo een Italiaanse dag. Ze ontvangen belangstellenden, in groepjes van twee, die interesse hebben in perfect passende Italiaanse overhemden en handgemaakte schoenen.

Nadat het hek geruisloos is opengedraaid, worden de bezoekers naar een overdekte zithoek in de tuin gebracht, waar het houtvuur hoog oplaait en de champagne al klaar staat, zelfs al is het nog vrij vroeg in de ochtend. Op tafel staan blokjes kaas met truffel, Italiaanser kun je het niet maken. Op deze prachtige plek kun je - alleen op uitnodiging - kennismaken met Velloro Napoli en Feraggio Shoes.

Velloro is een online fashionmerk waarvan de wortels in Napels liggen. Erik van der Burg gaat er een aantal keer per jaar heen om zijn kleermakers te bezoeken en stoffen uit te kiezen voor de overhemden. Elk shirt wordt op maat gemaakt, volgens eeuwenoude tradities. “De beste kleermakers komen uit Napels,” zegt Van der Burg. “Bekende merken als Borelli en Isaia komen er vandaan en elke president draagt een stropdas van Marinella uit Napels.”

 

Zakendoen

Van der Burg is pas twee jaar geleden begonnen. Hij heeft de taal geleerd en zich in de Napolitaanse gewoontes verdiept. “Zakendoen is er wel echt heel anders. De Nederlandse directheid werkt niet, het is vooral heel erg lang lunchen en dan over zaken praten. De eerlijkheid gebiedt mij om te vertellen dat ik in het begin ook een paar keer opgelicht ben,” zegt hij lachend.

De overhemden, waarvan er een aantal ligt uitgestald, zijn allemaal van natuurlijke materialen. Ze zijn heel gemakkelijk online te bestellen door de maten door te geven en na één keer hoef je er niet meer over na te denken. “Er hangt dan een bruine papieren zak in Napels aan de muur met jouw naam erop. Doordat de shirts online besteld worden kunnen alle tussenstappen worden overgeslagen, zo blijven de shirts betaalbaar.”

 

Pumps

De pumps van het merk Feraggio zijn een mooie aanvulling. “Ik ben ambassadrice van Feraggio Shoes,” vertelt Anne Marie van Leggalo. “Vanwege mijn werk is het prettig om mooie schoenen dragen.” Ze heeft een etiquettebureau in Wassenaar en is presentatrice bij het Tv-programma Blauw Bloed. De schoenen die ze draagt, zijn van krokodillenleer en hebben torenhoge hakken, maar het kost haar geen enkele moeite om er elegant op te lopen.

In het huis van Van der Burg staan modellen die gepast kunnen worden, van maat 35 tot en met 44. Ze zijn in verschillende materialen en kleuren verkrijgbaar, met hakken van zeven-en-een-half of tien centimeter.

“Feraggio Shoes zijn perfecte schoenen die heerlijk lopen, ik draag ze altijd, net zoals veel BN-ers. Omroepster Annechien Steenhuizen wordt er bijvoorbeeld ook vaak mee gezien. Aan de binnenkant zit een foam voetbed dat zich helemaal naar je voet vormt en op het puntje van de zool zit een stalen stripje voor extra balans.”

De dag zit vrijwel vol met reserveringen, maar er zijn plannen - zodra het weer kan - om vaker een dergelijk evenement te organiseren. Ook voor grotere groepen. “Maar we willen het wel exclusief houden,” besluit Anne Marie van Leggelo.

 

‘Velloro Napoli’ en ‘Feraggio Shoes’. Meer informatie www.velloro.com en www.feraggio.com

 

 

 

 

 

 

Zwart-witte droombeelden met magenta en ultramarijn

 Artikel Den Haag Centraal van 9 april 2021

Brigitte Spiegeler maakt foto’s van exotische steden en bestrooit ze met felgekleurd pigment. Het zijn beelden uit een tijd die voorbij is en alleen nog in de herinnering bestaat.

De Haagse Brigitte Spiegeler (49) moet over een tomeloze energie beschikken. Ze is naast kunstenaar, advocaat in Nederland en Frankrijk, schreef vakliteratuur en publiceerde en passant ook nog drie dichtbundels bij uitgeverij In de Knipscheer. Haar studie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten deed ze terwijl ze werkte bij het ministerie van Economische Zaken. “Geen idee hoe ik dat toen allemaal voor elkaar kreeg,” zegt ze.

Spiegeler is een opvallende vrouw met een prachtige bos rood haar, ze vertelt enthousiast over haar fototentoonstelling ‘Verloren Tijd’, die nu in de Weissenbruchzaal van Pulchri Studio te bekijken is. Er hangen rond de dertig grote zwart-wit foto’s, waar ze met zuiver pigment (letterlijk) kleurvlekken overheen strooide en die daarna nogmaals gefotografeerd zijn.

“De foto’s zijn op heel veel verschillende plekken in de wereld gemaakt, omdat ik voor mijn werk veel op reis ben. Ik houd erg van oude fototechnieken. Deze foto’s zijn met een ouderwetse Camera Obscura gemaakt. Het is een camera met een rolletje erin en zonder lens, maar met een heel klein gaatje, zo groot als een speldenprik. Daar krijg ik dan deze foto’s uit. De figuren - soms ook auto’s - zijn daardoor altijd ‘bewogen’. De foto’s zien er ook anders uit omdat ze niet vertekend zijn, zoals bij een moderne camera. In het begin heb ik zelfs ook nog gewerkt met een kartonnen doos en fotopapier.”

 

Waterbubbels

De tentoonstelling met de titel ‘Verloren Tijd’ gaat over een tijd die alleen in het hoofd bestaat en af en toe in herinneringen opduikt. Misschien zou de titel ‘Gestolde Tijd’ nog beter passen. Spiegeler heeft momenten vastgelegd die normaal misschien voorbij zouden glijden, zonder indrukken achter te laten. Het is een dromerige wereld waar je geen vat op krijgt. De vlammende kleurvlekken trekken in de eerste instantie de aandacht, daarna kijk je pas wat erachter zit.

De foto’s laten wandelende figuren in wazige steden zien, zoals Istanboel, Shanghai, Berlijn en Boekarest, maar ook fotografeerde Spiegeler de krokussen op het Lange Voorhout en Plein 1813. Er is pure pigment over de foto’s gestrooid in de kleuren magenta, ultramarijn of feloranje. De korreltjes pigment zijn loepzuiver gefotografeerd, hier en daar is de veeg van een kwast zichtbaar. Soms is het pigment met een beetje water vermengd waardoor vreemde waterbubbels omhoog ploppen, zelfs kleine reflecterende lichtvlekjes zijn zichtbaar. De bubbels werpen schaduwen op de ondergrond. Het heeft een vervreemdend effect, sprookjesachtig. Het geheel is gegoten in een sterk glanzend materiaal dat op epoxy (kunsthars) lijkt.

 

Vazen

In het midden van de zaal staat ook nog een aantal vazen gegroepeerd, met blauwe golven en hier en daar gouden lijnen, geschilderd op natuurlijk aardewerk.

“Ik was uitgenodigd in China om daar een paar maanden te werken en les te geven aan de kunstacademie. Er was een keramiekfabriek waar veel kunstenaars werken en daar heb ik deze vazen beschilderd. Inspiratie daarvoor was de beroemde golf van Kanagawa uit 1830. De gouden lijnen zijn per toeval ontstaan toen een vaas na vervoer gebroken was. Het is een oude Chinese techniek om de stukken weer met goud aan elkaar te zetten. ”

In 2017 nam Spiegeler deel aan de Biënnale van Venetië, waar ze ter plekke weer foto’s maakte voor nieuw werk.

 

‘Verloren Tijd’ van Brigitte Spiegeler in Pulchri Studio, tot en met zondag 9 mei. Meer informatie www.pulchri.nl

 

 

 

 

Eenheid in verscheidenheid

 Artikel in Pulchriblad april 2021

Van 27 juni tot en met 18 juli exposeert beeldhouwer Eppe de Haan (71) in de Voorhoutgalerie en de Klinkenberggaleries, ook doet hij in diezelfde periode mee met Voorhout Monumentaal, de beeldenexpositie op het Lange Voorhout, waar zijn beeld ‘Searching’ geëxposeerd zal worden.

 

De tentoonstelling in Pulchri Studio laat een overzicht van het werk van Eppe de Haan zien en bestaat uit schilderijen en sculpturen. De Haan studeerde als kunstschilder af aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn schilderijen hadden al direct iets monumentaals. Op het schilderij ‘Muze’ uit 1991 ligt een naakte vrouw op een blok marmer. “Ik schilderde al marmer voordat ik het ooit had aangeraakt,” zegt hij. “En ik was, net als nu met mijn beelden, al erg bezig met compositie en vlakverdeling. Ik kon dagenlang nadenken over een lijn die misschien toch beter een centimeter naar links of naar rechts zou moeten.”

Bij zijn eerste schilderijenexpositie stonden ook wat kleine sculpturen, die hij van stukken aangespoeld drijfhout had gemaakt. Het dringende advies van een bevriend kunstenaar was om direct zijn kwasten weg te gooien. “Je bent geen schilder maar een beeldhouwer, zei hij. Ik volgde zijn raad op en het was alsof ik toen pas thuiskwam. Ik heb nooit meer geschilderd.”

De Haan, toen nog werkzaam als tekenleraar, ging drie weken op cursus naar Pietrasanta – het bekende beeldhouwersstadje in Italië – en maakte zijn eerste torso uit marmer op de authentieke manier, volledig met de hand. “Het was een leerproces. De eerste keer dat ik met de hamer op een beitel sloeg, gebeurde er niets. Je moet met kracht tikken en de beitel moet in een bepaalde hoek op het marmer gezet worden. Dat krijg je pas geleidelijk onder de knie.”

 

Unitas

In het begin maakte De Haan veel klein werk in klei, om in brons te laten gieten. Hij benoemt die periode zelf als ‘het zoeken naar een gedachte’. “Ik wilde met zo min mogelijk heel veel uitdrukken.” Ook zijn werk daarna laat fragmenten van menselijke figuren zien, die zowel in het materiaal verdwijnen als er uit komen. Het fascineert hem dat de toeschouwer op die manier blijft zoeken naar dat wat verborgen blijft.

Het centrale thema in zijn werk is ‘Unitas in Diversitate’, eenheid in verscheidenheid. “Ik breng samen wat de mens verbindt én wat hen scheidt. In de serie ‘Unitas’ verenig ik man en vrouw in één beeld.”

Met het beeld ‘Searching’ exposeert De Haan van juni tot en met september 2021 op het Lange Voorhout, tijdens Voorhout Monumentaal. Het kubusje, de handtekening van Eppe de Haan, prijkt hoog tussen twee ronde borsten, aan de andere zijde is de rug van een man te zien. “Dit beeld is een kantelpunt,” zegt hij. “‘Searching’ vormt een eenheid met de sokkel, maar bestaat nog wel uit twee aparte delen. In het werk daarna zijn de beelden uit één stuk marmer gehakt en laten ze een heel ander lijnen- en vormenspel zien.”

Het beeld ‘Unitas’ maakte De Haan in opdracht. Voor het eerst zijn scherpe hoeken en abstracte vormen in zijn werk te zien, het lijnenspel is anders. Waar zijn beelden voorheen golvende lijnen en vormen toonden, komen er nu strakke hoeken tevoorschijn. Abstracte vormen gaan een eigen rol spelen. “Je kunt met die hoekige vormen een denkbeeldig levenspad volgen, het is als het ware een labyrint. De symboliek is ook anders, voor mij is het een heel andere wereld. Als ik aan het werk ben, neemt het materiaal het voor mijn gevoel over. Ik weet van te voren niet wat het gaat worden. Dat daagt uit.”

 

Hoerig

Glasobjecten vormen ook een onderdeel van het werk van De Haan. In Venetië ontdekte hij het Muranoglas. In zijn atelier staat een groot driehoekig object voor het raam, met fragmenten van een gezicht. Er valt licht doorheen. Het werk heet ‘La forza dei Sogni. “Ik ben goed bevriend met de kunstenaar Novello Finotti,” zegt hij. “Hij is de surrealist onder de beeldhouwers en maakt prachtig werk. Op een gegeven moment was hij met een materiaal bezig, waar ik mijn bewondering over uitsprak, het was Onyx. De volgende dag lag er een groot blok voor de deur van mijn atelier en daar heb ik dit werk van gemaakt. Omdat ik het materiaal van een vriend kreeg, zal ik het nooit weg doen. De artigiani, de marmerbewerkers, zeggen altijd: ‘Onice e una belezza ma anche una puttana’, Onyx heeft schoonheid maar is ook hoerig. Het wil zoiets zeggen dat het materiaal zich makkelijk overgeeft, maar uiteindelijk loop je erop stuk. Je kunt het bijna niet polijsten. De manier waarop het licht erdoor valt, doet erg aan glas denken. Ik heb deze vorm in verschillende kleuren Muranoglas laten gieten.”

Zijn laatste werk is een reliëf van rode travertijn, een kalksteensoort, en heeft de titel ‘Emerging Angel’. Een mannentorso met op de borst het kubusje lijkt zich uit de aarde naar boven te willen worstelen. Het doet denken aan de geboorte van Adam. Eppe de Haan presenteert zich vaak als een stugge Groninger maar zijn werk heeft een gevoeligheid die in tegenstelling is met zijn materiaal, het is aaibaar. Zijn inspiratie lijkt nog lang niet opgedroogd.

 

Margreet Hofland

 

 

Nu hopen op een golf van klanten

 Artikel in Den Haag Centraal van 8 april 2021 

Vier nieuwe winkels rond het Noordeinde durfden het aan om in coronatijd voor het eerst te openen.

 

Ondanks alles worden er in coronatijd nog steeds nieuwe winkels geopend, ook in het Hofkwartier. Meestal is het een gevolg van plannen die er al lagen: het pand was al gekocht of gehuurd, de aannemers waren al begonnen, de voorraad was al besteld. Ook was er hoop dat de pandemie na de eerste golf voorgoed zou verdwijnen.  

Bart Zwanenburg, mede-eigenaar van Blanc Essentials, opende een kleine winkel met daarin enkele kledingstukken op de hoek van de Oude Molstraat en de Nobelstraat. “Ik heb heel stellig geloofd dat de winkels na de eerste lockdown niet meer dicht zouden gaan. Daarbij kwam dat ik graag op deze plek wilde zitten. We draaiden heel goed online, we hebben een webshop, maar ik wilde een fysieke plek om de spullen te laten zien en erover te praten. Twee dagen voordat we in december zouden openen, hoorden we dat we dicht moesten blijven. Het is nu even op de blaren zitten en wachten tot we weer open mogen.”

Zwanenburg begon ooit met de verkoop van één T-Shirt. “Er was toen niets te krijgen tussen heel duur en goedkoop. Onze kleding moet functioneel zijn en kwaliteit is een basisprincipe. We praten bewust niet over duurzaamheid, omdat het voor ons eigenlijk iets vanzelfsprekends is. We verkopen goede producten voor elke dag, waar geen tekst op staat.

De kleding van Blanc Essentials heeft een tijdloze basic uitstraling en is door zowel mannen als vrouwen te dragen. De broeken en truien in gedekte kleuren moeten gemakkelijk zitten, ze zijn van honderd procent merinowol en eenvoudig van snit. De stijl zit op de grens van loungewear en ‘buiten te dragen’ en is mooi en betaalbaar.

 

Glamour

Bij Elisabetta Franchi kom je terecht in een absoluut andere wereld: een chique winkel met Italiaanse designermode; voor een jurk betaal je tussen de 300 en 1200 euro. Het is de eerste winkel van het modelabel in Nederland, dat wereldwijd al 21 jaar een begrip is. Elisabetta Franchi ontwerpt alles zelf.

Christina Marcovia lijkt zo uit een tv-serie als Dynastie geplukt: perfect gekapt, goudkleurige oorbellen en natuurlijk in een jurk van Franchi. Ook hier gaf de prominente plek op het Noordeinde de doorslag. “De plannen waren er al vóór de lockdown en de verbouwing was al begonnen,” vertelt ze. “Vorige maand zijn we toch maar open gegaan. We werken eigenlijk altijd al op afspraak, dus dat is niet zo heel veel anders. Ons merk is voor vrouwen die er mooi en vrouwelijk willen uitzien en heeft een tikje glamour. Veel zakenvrouwen zijn klant bij ons.”

De kleding hangt op kleur, rekken met lila en wit, rood en zwart, lichtoranje en zandkleuren. De jurken hebben stroken kant of zijn met pareltjes bestikt. Gelukkig gaan de maten door tot maat 48, want Italiaanse kleding valt vaak twee maten kleiner dan de Hollandse vrouw gewend is. “Wij hopen natuurlijk dat Máxima snel hier komt winkelen,” besluit Christina Marcovia.

 

Dichter

De eigenaar van Store Du Nord, Jeroen de Wal, heeft het uiterlijk van een dichter en dat blijkt ook wel enigszins te kloppen. Midden in zijn winkel staat een antieke typemachine uit 1939 waarop hij zijn epistels schrijft. Hij zet koffie in een zilverkleurig koffiepotje. “Ik houd van de oude wereld,” zegt hij. De kleding die hij verkoopt is tijdloos, niet gevoelig voor modetrends en van goede kwaliteit. Kenners weten hem te vinden. "Soms koop ik speciale stukken in voor bepaalde klanten. Dat noem ik ‘maatwerk zonder verplichting’.”

Eind 2019 opende Store Du Nord. Het was een moeilijke tijd, maar De Wal heeft tot nu toe kunnen overleven. Hij heeft ambachtelijke merken in de winkel, die hij vaak als enige in Europa verkoopt en die een specifieke stijl hebben. Kwaliteit en constructie zijn belangrijker dan het commerciële aspect. Zijn spijkerbroeken zijn met de hand gemaakt, aan de binnenkant afgewerkt met gestreepte zakken en blauwe biezen. Aan het kledingrek hangt een replica van het pak van de bezorgers van Coca-Cola, uit de jaren veertig. Destijds werden de pakken door Lee geleverd, nu zijn ze bij Store Du Nord te koop. “De bruine kleur is ontstaan omdat de werklui hun kleding verfden in vaten waar de cola in zat. Die kleur hebben ze exact nagemaakt.”

De Wal laat ook kleding uit Peking komen van het merk Motiv. “De kleermaker werkt met patronenboeken uit het begin van de twintigste eeuw. Er zit zoveel aandacht en liefde in. Als dat binnenkomt dan heb ik altijd wel even tranen van vreugde, zo mooi is het.”

 

IJscappuccino

In koffiebar en lunchroom Giambonini op Noordeinde 90 - vlak naast paleis Noordeinde - schenken de van oorsprong Nederlandse eigenaresse Julia Giambonini en haar Italiaanse man heerlijke Italiaanse koffie. “Wij waren onze baan kwijt en dachten na de eerste lockdown: het is nu of nooit. Wij maken piadina, Italiaans platbrood, dat oorspronkelijk uit Italië komt. Je moet het dubbelvouwen. Het brood bakken we vers op de hete plaat en beleggen we met Italiaanse vleeswaren, groenten, mozzarella en tomaatjes,” zegt Julia Giambonini.

“Onze producten komen allemaal uit Italië en zijn uniek in Nederland.” Het koffiemerk dat ze schenken en verkopen is Hausbrandt. Het merk komt uit Triest dat dichtbij Oostenrijk ligt en is een van de oudste koffiemerken uit Italië. Het klinkt niet Italiaans, maar is het wel en smaakt erg lekker.

“Vanaf vandaag maken we ook ijscappuccino. Dat wordt van koffie en ijs gemaakt en lijkt op de Italiaanse ‘granita’, die meestal van fruit gemaakt wordt. Gelukkig zitten we op een goede locatie en dat houdt ons op de been. Maar het is nog niet genoeg om van rond te komen.”

Giambonini verkoopt zout, olijfolie, koffie, thee, sauzen en soepen in prachtige flessen en blikken. De man van Julia maakt zelf croissants, die dubbel zo groot zijn als de Franse en (typisch op z’n Italiaans) gevuld zijn met chocoladepasta.

                                                                                           

Blanc-Essentials, Oude Molstraat 16. Info: www.blanc-essentials.com

Store Du Nord, Noordeinde 49. Info: www.storedunord.com

Elisabetta Franchi, Noordeinde 60a. info: www.elisabettafranchi.com

Julia Giambonini, Gusti d’Italia, Noordeinde 90. Info: www.giambonini.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

Wandeling om je vingers bij af te likken

 Artikel in Den Haag Centraal van 1 april 2021

Wijnspijs organiseert culinaire wandelingen langs vijf Haagse restaurants die hapjes serveren om direct op te eten of mee te nemen.

 

Al sinds 2010 organiseert Wijnspijs wandelingen met een verassingsmenu langs verschillende restaurants. Een ontdekkingsreis met eetgelegenheden in steden door heel Nederland, waaronder Den Haag. Het team dat uit een tiental jonge enthousiaste mensen bestaat, heeft het hoofdkantoor in Haarlem. Ze zijn ingesprongen op de behoefte om in deze tijden van verveling en lockdown ‘iets gezelligs te doen’. Op een goed georganiseerde en veilige manier zijn de wandelingen omgezet naar ‘take away-wandelingen’.

Het is een concept dat naadloos in deze coronatijd past: een wandelroute langs vijf restaurants die klaarstaan met een heerlijke gerechtje en een drankje. Per weekend kunnen deze restaurants ( en de prijzen) verschillen. Met de app die je op je smartphone laadt, kies je stad en datum (alleen in het weekend). Je ticket is zowel op zaterdag als op zondag geldig. De route die je overal kunt beginnen, is aangegeven op een kaartje.  

 Supergezellig

Den Haag is een van de steden waar een selectie is gemaakt uit een aantal goede restaurants. Het is een pittige wandeling: als je laat vertrekt en bij elke stop een glas drinkt, dan haal je het einde niet op tijd, want onderweg is het supergezellig. De starttijd is 12.00 uur en om 18.00 uur sluiten de restaurants.

Voor ‘ons’ weekend van 27 en 28 maart zijn vierhonderd tickets verkocht, het maximale aantal. Soms moet je even wachten, maar er is altijd ruimte genoeg.

Het is een geweldig alternatief voor een avondje uit eten en onderweg loop je de calorieën er wel weer af.

Wat opvalt is het enthousiasme waarmee je overal ontvangen wordt. Het is mooi weer, iedereen heeft er zin in. Je komt heel makkelijk in gesprek met medewandelaars die op straat neerzakken met een bordje op schoot, iets wat je normaal niet snel zou doen. Maar wat is er heerlijker dan op de rand van de Dunne Bierkade in de zon langs de gracht te zitten en je voeten te laten bengelen boven het water? Hier en daar zit zelfs iemand half in een plantenbak. Het is een grappig gezicht want ernaast staan afgeplakte terrasbankjes waar je niet mag zitten. Het geeft een soort saamhorigheidsgevoel.

 

Knolselderijschillen

De jongens van Eten bij Werelds hebben heerlijke gefrituurde garnalen met een mousse op een stukje geroosterd brood en vooral de manier waarop ze het brengen, maakt je dag helemaal goed. De stemming zit er direct in. Restaurant Basiliek presenteert een zalmbonbon met een Aziatische smaak uit de fusionkeuken. Een stijl van koken die elementen van verschillende culinaire stijlen, tradities en kooktechnieken combineert. Verrukkelijk!

Ook een topper is het gerechtje bij Gallery 61 dat vooral heel apart is. Een klein hapje met een lang verhaal. “Een eierdooier die op 62 graden twee uur lang is gegaard met daaronder een crème van knolselderij en een dressing van knolselderijschillen, bouillon en olie. Daarbovenop jonge tuinerwten, zuurdesemcroutons en een Indische kruidensalade.” De jongeman die het serveert - in de mooie Passage waar het restaurant zit - moet één keer opnieuw beginnen met zijn verhaal, maar lekker is het wel en zijn vriendelijke ‘eet smakelijk’ klinkt echt gemeend.

Café Bistro Julian is wat uit de buurt, maar mag je zeker niet overslaan. Een tip is om de fiets ergens strategisch neer te zetten. Met deze locatie erbij kom je toch snel boven de 10.000 stappen. Het hapje bestaat uit steak tartaar met een kwarteleitje en een toefje groene salade. Kurk in de Mallemolen valt tegen, de pasta in het gerechtje is hard en de beloofde truffel kunnen wij niet vinden. Maar de wandeling is een succes. Vijf gerechtjes in vijf restaurants voor dertig euro. Drankjes voor eigen rekening.

 

Wijnspijs wandeling. Elk weekend op zaterdag en zondag van 12.00 – 18.00 uur. Informatie www.wijnspijs.nl

 

Brocante, croissantjes en Jeu de Boules 

Artikel in Den Haag Centraal van 25 maart 2021

Marie-France Meijer van Le Marie Marché maakte een winkelroute langs een aantal Haagse winkels met een Frans tintje.

Zondag 21 maart ging de eerste ’Route du Shop’ van Le Marie Marché van start. Een initiatief van Marie-France Meijer, die ook de vrouw achter de Franse seizoensmarkten in Den Haag is. Vóór coronatijd waren deze markten elk eerste weekend van de maand op het Plein en op het Lange Voorhout te vinden. Toen dat wegviel, kwam Meijer - die in Marseille geboren is - op het idee om een routekaart te maken voor winkels met een Frans tintje. De wandeling gaat langs een aantal bijzondere zaken en duurt ongeveer tweeëneenhalf uur. Je snuift de sfeer op van typische Franse brocante, delicatessen en mode. Wil je onderweg ook nog iets eten of drinken, dan duurt het iets langer.

“Het is mijn persoonlijke route met negen adressen. Bij elke zaak is vijftien minuten gereserveerd om rond te neuzen en een eventuele aankoop te doen,” zegt Meijer. “Ik krijg steeds meer aanmeldingen. We zouden er wel een hele dag van kunnen maken. Of een heel weekend!”

 

Neus in de boter

In de eerste winkel Op z’n Kop in de Prinsestraat krijg je de routekaart en val je al direct met je neus in de boter. Een kwartier is eigenlijk veel te kort om in deze heerlijke winkel rond te struinen. Overal vind je Franse gebloemde bordjes, theepotten en oud glaswerk. Gelukkig kun je op een ander moment nog op afspraak terugkomen. Bij Magazin Horaz in de Molenstraat staat alles smaakvol uitgestald. Een prima plek om een cadeautje te scoren voor iemand die alles al heeft. “Iedereen die vandaag langskomt, is razend enthousiast,” zegt eigenaar Horas Simanullang.

We lopen langs bistro Pastis voor een koffie en langs Boulangerie Michel die de lekkerste croissantjes van Den Haag heeft, om daarna in de winkel The Hague’s Finest te stranden, waar alle producten van Haagse bodem samenkomen. Hier staat de altijd goed gehumeurde Lex Rijkers Mijnen achter de toonbank, hij heeft overal gratis een verhaal bij en verkoopt ook nog Franse Chansons op CD van de Haagse Tess Merlot.

Ben je intussen moe, dan kun je met korting lunchen bij restaurant Palmette, maar zo niet dan loop je door naar conceptstore CouQou, een winkel die je zó voorbij zou lopen, omdat je eerst een steegje in moet. Maar dat zou echt zonde zijn. Er is mooie Franse kleding, er zijn sierraden en handgemaakte meubels op bestelling.

De laatste winkel van de route, Present Living, is in de Piet Heinstraat en mocht je bij Op z’n Kop niet geslaagd zijn, dan kun je hier nóg eens je hart ophalen. Een prachtige collectie brocante is door eigenaar Julian bij elkaar gezocht en je krijgt een heerlijk geurend stukje ‘Savon de Marseille’ mee naar huis.

 

Parijse Allure

‘Een uitje met Parijse allure, gewoon in ons eigen La Haye!’ staat op de website Le Marie Marché en dat is het zonder meer. Je kunt een ticket boeken voor maar zes euro, samen of alleen, en alles wordt voor je geregeld.  Mocht je na het shoppen nog energie over hebben, dan kun je bij Van Kinsbergen een jeu-de-boulesset huren en op het Prins Hendrikplein een partijtje spelen.

De route is op woensdag, vrijdag en zondag te boeken. Het tijdstip kun je zelf online reserveren. En, o ja, voor onderweg of als je even moet wachten is er een Spotify-lijst met heerlijke Franse muziek, van Marie- France Meijer persoonlijk.

 

Le Marie Marché, elke woensdag, vrijdag en zondag. Meer informatie www.lemariemarche.nl